(Je kunt deze column ook beluisteren als radiocolumn bij Optimist Radio)

Make it count!


Enige jaren geleden schreef een jonge Amerikaan op het blog Reddit zijn eerste en laatste blog. Hij was gediagnosticeerd met kanker. ‘Ik ben nog maar 24 jaar oud en toch heb ik mijn laatste stropdas eigenlijk al uitgekozen. Het is degene die ik over een paar maanden op mijn begrafenis zal dragen. Het past misschien niet bij mijn pak, maar ik denk dat het perfect is voor de gelegenheid.’


Hij had een stropdas met badeendjes uitgekozen voor in zijn kist. Die stropdas ging overigens later nog een heel eigen leven leiden, maar daarover straks meer. Hij was 24 en schreef dat hij teleurgesteld was omdat hij weinig had gedaan met zijn leven en wilde dan deze ene keer nog een aantal ‘wijsheden’ delen. 


In het kort is dit wat hij schreef: • Verspil je tijd niet aan werk waar je geen plezier aan beleeft. • Wees niet bang voor het oordeel van anderen. • Neem verantwoordelijkheid voor je leven, stel niet uit. • Waardeer de mensen om je heen, en laat dat ook zien. 


‘Laat een stempel achter in deze wereld. Heb een betekenisvol leven, welke definitie het ook voor jou heeft. Ga er naartoe. De plek waar we vertrekken is een prachtige speeltuin, waar alles mogelijk is. Toch zijn we hier niet voor altijd. Ons leven is een korte vonk op deze prachtige kleine planeet die met ongelooflijke snelheid naar de eindeloze duisternis van het onbekende universum vliegt. Geniet hier dus met passie van uw tijd. Maak het interessant. Make it count!'


Duidelijk dat – deze tot op heden nog steeds onbekende jongeman – die pijn heeft gevoeld omdat het leven voor hem ophield, maar vooral omdat hij er niet had uitgehaald wat er wel mogelijk in zat. Ik was onder de indruk van zijn schrijven. En ik niet alleen, want er volgden duizenden reacties van veelal jonge mensen die zich zo herkenden in wat hij daar schreef. 


Stuk voor stuk reacties van jonge mensen die aan het denken waren gezet en zeer geïnspireerd waren geraakt door zijn zorgvuldige woorden. Jonge mensen die daarna hun rottige baantjes vaarwel zegden, en niet langer hun leven wilden uitstellen en nu de verantwoordelijkheid namen om er iets van te maken. 


'Ik heb besloten je bericht te bewaren en ik wil je laten weten dat ik van plan ben het de komende jaren van tijd tot tijd te lezen, om me eraan te herinneren hoe belangrijk het is om alles te geven wat ik heb en om de tijd die ik heb te waarderen.' 


'Ik weet niet zeker of je dit beseft, maar alleen al met dit bericht heb je een enorm effect gehad op een groot aantal mensen. Je hebt me veel dingen in mijn leven laten twijfelen, en ik kan niet beginnen uit te leggen hoeveel dit bericht mij heeft geholpen.’


Deze jonge vent schrijft aan het eind van zijn leven dat hij graag meer impact had willen maken, en het blijkt dat hij daarmee spreekt voor heel veel mensen. Zij voelden met elkaar zijn pijn en ook zijn moed. Ook zij willen net als hij geen ‘crappy’ jobs meer en zij willen niet meer bang zijn voor het oordeel van anderen. 


De onbekende jongeman heeft lang genoeg geleefd om een groot aantal reacties nog te lezen en schrijft dan in zijn allerlaatste blogpost: ‘Ik ben sprakeloos en overweldigd door al jullie positieve antwoorden. Ik heb nu tranen in mijn ogen, maar dit zijn tranen van geluk. Het grappige aan deze situatie is dat ik denk dat ik nog nooit eerder van geluk heb gehuild. Mijn handen trillen, dus ik moest dit meerdere keren opnieuw typen. Dank aan jullie allemaal en aan alle geweldige mensen op deze website. Bedankt! Make it count, make it count!


En nu nog dat verhaal van die stropdas vol met badeendjes die de jonge gast meenam in zijn kist. Op internet is er de hashtag #mylasttie. Daar vind je de verhalen die deze jongeman heeft losgemaakt, maar ook de mogelijkheid tot een eerbetoon aan hem door zelf een stropdas met badeendjes te dragen. Ik kocht zelf zo’n stropdas met badeendjes en soms draag ik hem op bepaalde gelegenheden. En wacht dan een reactie af om dan het verhaal van die jonge vent te vertellen. Make it count!

Ron van Es - hoofdredacteur OMO